Ik kruip de trap af. jij me voor, mijn haar stevig in je handpalm. Voorzichtig, tree voor tree, met mijn gebruikte, nog kloppende gaatjes in de lucht. Spanning giert door mijn lijf. Kruipen op de trap is al spannend genoeg, maar ook de gedachte aan hoe onderdanig dit eruit moet zien. Ik ben een volgzaam object, een huisdier, je gaat met me doen wat jíj wilt. Ik volg..
Je zet me op de bank. In een automatisme ga ik op mijn knieen zitten, maar je draait me om. Ik mag gewoon op de bank zitten, rechtop? Het klinkt te goed om waar te zijn..
Als snel wordt duidelijk waarom. Ik zie het touw in je handen. Je bindt m’n polsen op mijn rug en mijn enkels aan de poten van de bank. Stevig, benen wijd, armen achter mn rug. Verstandig. Het neemt een stukje controle weg. Het smekende stemmetje komt alweer omhoog: doe zacht, niet te hard, rustig opwarmen. Het is puur de controle die ik op zo’n moment zelf wil houden. Maar ik geef er geen gehoor aan. Ik wil dit. Ik wil voelen hoe ver jij me kunt brengen.

Je begint met het opwarmen van m’n bovenbenen met je blote hand. Stevige, warme klappen die m’n huid laten tintelen. Absoluut te dragen. Dit kan ik! Het maakt me alleen maar natter, hongeriger. Dan pak je iets waarvan ik niet eens meer weet wat het is. Mijn ogen probeer ik gesloten houden. Ik wil hier zijn, dit helemaal ervaren. Ik voel iets hards, iets dat ritmisch en gecontroleerd neerkomt. Elke slag is precies, afgemeten. Ik voel hoe ik me eraan overgeef. Hoe ik dit voor jou wil doen.

Dan pakt je de massieve cane. Niet zo’n buigzame, lichte. Een zware, harde, onbuigzame cane die geen genade kent. Je begint ermee.
Eerst gecontroleerd, dan bouwt het op. Harder. Dieper. Elke klap landt als een scherpe, brandende lijn over m’n bovenbenen. Voor het eerst tijdens impact play voel ik mezelf écht wegzakken. Het is moeilijk in woorden te vangen. De pijn is er, hevig en helder, maar eronder ontstaat iets anders. Iets warms, iets dat me naar binnen trekt. Elke slag duwt me dieper in een stille, zware, maar licht witte ruimte waar alleen jouw ritme nog bestaat. M’n ademhaling verandert. M’n lichaam stopt met vechten. Ik ontvang. Simpelweg. Klap na klap, en elke keer zakt er weer een laagje weerstand weg.

De impact wordt steeds harder. Ik voel tranen opkomen. Ik moet elke slag verwerken, maar in plaats van me ertegen te verzetten, brengt elke klap me naar een ongekend nieuw level. Dieper. Stiller. Leger. Mooier. Witter. Lichter. De tranen beginnen te stromen. Niet van de pijn, maar van de pure energie die eruit móet. Warme, stille tranen die over m’n wangen lopen terwijl jij blijft slaan. En na de tranen… is het stil. Compleet stil in m’n hoofd. Geen stemmetjes meer. Geen twijfel. Alleen een diepe, hongerige leegte die schreeuwt om meer. Nóg meer.

Je pakt de Satisfyer, en zet deze op m’n klit. De trilling is direct, intens, genadeloos. Je veegt mijn tranen weg en fluistert zachte, warme woorden in mijn oor. Tegelijkertijd blijf je me voorzien van harde, precieze slagen met de cane. De pijn en het genot smelten samen tot iets wat ik nog nooit zo heb gevoeld. M’n lichaam spant, trilt, zoekt. Ik kom. Niet gewoon. Niet zoals anders. Het is een explosie die vanuit m’n diepste kern komt. Een ongekende, nieuw, bijna gewelddadig orgasme dat me helemaal kapottrekt. M’n gebonden lichaam trekt hard samen, m’n kut pulseert, knijpt zichzelf leeg, m’n keel produceert geluiden die ik niet herken. Ik kom lang, rauw, terwijl de cane blijft neerkomen en de Satisfyer me er keihard doorheen duwt.

Als het eindelijk wegebt, hang ik slap in de touwen. Tranen op m’n wangen, speeksel op m’n kin, m’n hele huid brandend en levend. Je zet de Satisfyer uit, wrijft met je hand over m’n hete, rode, inmiddels opgezwollen bovenbenen. Zacht dit keer. En ik kan alleen nog maar liggen in jou. Ik heb echt tijd nodig om te landen, terug te keren, en te beseffen dat dit ongekend was. Trotsheid overheerst, een trotsheid die de volgende dag alleen maar terugkomt als de marks opkomen. De dagen daarna, en nu nog steeds. Elke dag sta ik op, ga ik naar bed, en zie ik op mijn benen dat ik van jou ben..